Gedichten
Stuur je waanzinnige gedicht op!
Schrijf je zelf gedichten of weet je iemand die mooie gedichten schrijft. Stuur ze ons toe!
(On)Rust
Rust in mijn hoofd, dat wil ik graag
Het is maar een vraag
Kan het nou eindelijk eens een keer?
Ik ben hier bezig en ik leer.
Ik leer om me te concentreren
Op mijzelf te focussen
Altijd, maar ondertussen....
Drukte, weer een dag voorbij
Gedachten glijden voorbij
Verleden, heden en toekomst
Elke dag weer een nieuwe dag, een nieuw begin
En ik zit er weer tussenin
Linda Schouten
Een psychose
Heb je het wel eens meegemaakt?
Een gevoel van chaos, verwardheid, bang zijn, maar ook ‘echte belevenissen'
En dat allemaal tegelijk
Je bent bij een disco, strand, school en de stad
En je wordt het nooit zat
Je denkt het allemaal aan te kunnen
Een soort ‘wondermens' te zijn
Maar je blijkt je te vergissen
Je ruikt, ziet, proeft, hoort en voelt dingen die er niet zijn
Je voelt je onbegrepen
Waarom begrijpt je omgeving je niet?
Zien ze dan niet wat er gebeurt?
Je voelt een groot verdriet
Maar op hetzelfde moment ben je vrolijk
Lig je in een deuk
Maar is het echt wel zo leuk?
Is je beeld niet te troebel?
Als je van alle kanten belaagd wordt, dan is het moeilijk om alles helder te overzien
Dit is geen ervaring voor één mens, maar voor een stuk of tien!
Als je dit nog niet hebt meegemaakt, wees dan blij
Ook al is het een ervaring minder, geloof mij!
Linda Schouten
Schizofrenie
ik beloof dingen
die ik gisteren had moeten verzwijgen
ik zeg dingen
die morgen pas betekenis krijgen
ik hou van mensen
die niet eens echt 'zijn' dus niet bestaan
ik zie de dingen
als een leeg gevlekte maan
iedereen is anders, anders dan mij
nee, iedereen is raar
of ben ik toch echt gek
ja misschien is het echt waar
Mannonneke
(zonder titel)
Oorlog in haar hoofd
alle stemmen verwarren
wat te geloven
Susanne
Hoort de Ziener de Wijze?
Of schemert het avondrood
de dood voor ogen?
In dalen van wanhoop en wachten
Op de rug van niet weten
Wentelt een steen zich door modder
Het pad is bedekt met stof
Wanneer komt de Bliksem-Vogel
het bevrijdende woord brengen
dat door kan vloeien tot in het hart
en de brug weer open stellen?
Aan de overkant werken velen
vegen en plaveien het pad verder en verder
tot hoog op de top een adelaar
zich opheft en allen gaan daar
Tot nooit glimlach ik vanuit mijn kerker
maar mijn trillende handen klampen zich
vast om de tralies in een verscheurende poging
om het omhulsel los te laten
De muren verbrokkelen en bedelven het trachten nog voor een ademsnood
schrommpelt alles ineen
En zeker weet de jungle daar weer een indringer
en strijdt daar elke stap om te zoeken
en is hulp nodig tot het bereiken van de weg.
Moondeva
(Vaak zit ik op
een lege wolk
niets-wetend over
door modder bedekt.)
Moondeva
Bij de zilte zee vliegt mijn hart met de meeuwen mee
mijn vleugels scheren langs de rand van haar bestaan
haar stem, haar geur; ik ben een deur, zegt zij...
Zij roept mij en vleit mij met haar spiegels,
maakt haar betovering tot schone kunst.
Niets kan haar dieptes peilen, geen licht
zal haar bodem beschijnen om daar
voor altijd te verdwijnen.
Ik kan haar niet bevatten, tóch verlokt zij mij,
om haar zacht aan te raken, en áls ik dat doe
wens ik mij door haar geheel omhuld.Hoort de Ziener de Wijze?
Of schemert het avondrood de dood voor ogen?
In dalen van wanhoop en wachten
Op de rug van niet weten
Wentelt een steen zich door modder
Het pad is bedekt met stof
Moondeva
