Psycho-educatie bij depressie
Mevrouw Barendse (69) vertelt over haar depressie en hoe ze ondersteuning krijgt van de sociaal psychiatrisch verpleegkundige
Ik denk dat ik geboren ben met een afwijkende hormoonhuishouding; voor de bevalling van mijn eerste kind had ik al sombere dagen, maar na de geboorte ben ik echt depressief geworden. Ik voelde me somber, wilde eigenlijk niet meer leven. Ik wilde opgenomen worden.
Na mijn behandeling van de depressie in de kliniek gaat het nu met hulp van structuur goed. Dit leerde ik van de spv (sociaal psychiatrisch verpleegkundige). Op tijd naar bed en op tijd opstaan; ik moet het uiteindelijk ook zelf doen. De bijwerkingen van de medicijnen neem ik voor lief; ik wil geen terugval. Ik bespreek met de spv alles en krijg steun. Ik prijs mij gelukkig na een diep dal.
Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige Pauline van Varick vertelt over psycho-educatie bij de patiënt
Ik regel ik tijdens een intake alvast een consult bij de psychiater. Zelf ga ik de patiënt regelmatig zien. Ik geef psycho-educatie over de ziekte depressie aan patiënt en het systeem eromheen. Dat kan zijn familie, thuiszorg, of verzorging in bijvoorbeeld een verzorgingshuis. Ik schakel diverse mensen in om de patiënt heen, om patiënt te ondersteunen en uit het dal te helpen komen. Denk aan thuiszorg als patiënt zichzelf verwaarloosd. En aan vrijwilligers en activiteiten bij ons of in de omgeving.
Als patiënt weer enigszins uit zijn of haar depressie is, gaan we een terugvalpreventieplan opstellen. We kijken door gradaties van terugval wie de patiënt moet waarschuwen op een bepaald moment en wat er gedaan moet worden. Ook de familie, of mantelzorger weet door dit plan waar ze op moeten letten bij enige terugval en wat ze moeten doen.